Last Updated on 23 Jan 2025 9:05 PM by Sanjay Patil/Adhorekhit
एका जंगलात एक सिंह राहत होता. तो शक्तिशाली असूनही खूप दयाळू आणि कर्तव्यदक्ष होता. त्याच्या राज्यातील प्रत्येक प्राणी त्याचा सन्मान करत असे. एके दिवशी एका कोल्ह्याने सिंहाला मदतीची याचना केली. कोल्हा म्हणाला, “महाराज, मी खूप उपाशी आहे. कृपा करून मला तुमचं आश्रय द्या.”
सिंहाने कोल्ह्याची व्यथा ऐकली आणि त्याला आपल्या राज्यात राहण्याची परवानगी दिली. त्याने कोल्ह्याला अन्न आणि सुरक्षा दिली. कोल्हा आता सिंहाच्या दरबारात प्रमुख सल्लागार बनला.
पण कोल्हा मनातून ईर्ष्यालू होता. त्याला सिंहाचे सामर्थ्य आणि इतर प्राण्यांवरचा त्याचा प्रभाव सहन होत नव्हता. त्याने सिंहाला पाठीमागे अस्थिर करण्यासाठी कट रचायला सुरुवात केली. तो इतर प्राण्यांकडे जाऊन सिंहाविषयी खोट्या अफवा पसरवू लागला, “सिंह फक्त स्वतःचा फायदा पाहतो. तो तुमच्या भल्यासाठी काहीही करत नाही.”
हळूहळू काही प्राणी कोल्ह्याच्या शब्दावर विश्वास ठेवू लागले. मात्र, सिंहाने या अफवांकडे दुर्लक्ष केले आणि आपली दयाळू वृत्ती कायम ठेवली. पण एके दिवशी, कोल्ह्याच्या खोट्या अफवांचे सत्य उघड झाले. कोल्हा इतर प्राण्यांना फसवून आपला फायदा करून घेत असल्याचे सगळ्यांना समजले.
सिंहाने कोल्ह्याला बोलावले आणि म्हणाले, “मी तुझ्यावर विश्वास ठेवून तुला मदत केली, पण तू माझ्या पाठीमागे कटकारस्थान रचलेस. फसवणूक आणि विश्वासघात फार काळ टिकत नाही. आता तू माझ्या राज्यातून बाहेर जा.”
कोल्ह्याला आपल्या चुकीची जाणीव झाली, पण तोपर्यंत खूप उशीर झाला होता. त्याला जंगल सोडून निघून जावे लागले.
बोध
आपल्यावर विश्वास ठेवून मदत करणाऱ्या लोकांशी कधीही फसवणूक करू नये. पाठीमागे कटकारस्थान करणारी वृत्ती शेवटी आपल्यालाच अडचणीत आणते. विश्वास आणि कृतज्ञता हेच यशस्वी आणि आनंदी आयुष्याचे खरे आधार आहेत.
